معرفی هنر چوب سوز « سوخت نگاری »

چوبسوز ، سوخت نگاری ، سوخته کاری

هنر نقاشی با سوزاندن چوب که اینجانب نام « چوب سوز »  را بر آن گذاشتم در واقع تکنیکی بود که هنگام دانشجویی در قبل از انقلاب به آن دست پیدا کردم . سوزاندن چوب را بدواً با هدایت حرارت نور خورشید بوسیله ذره بین شروع کردم و طبعاً چون در آن زمان بجز شعله آتش و ابزارهای فرعی ابزار اصلی برای این کار وجود نداشت با طراحی اینجانب قلم مخصوصی توسط برادر کوچکتر خود که متخصص موتور هواپیما بود ساخته و در واقع تکلیف من با این روش روشن گردید .
چون معمار بودم با چوبسوز شروع به مطالعه ابنیه تاریخی وطن پرداختم واین ابنیه که اکثرا خاکیست را روی چوب که از همین خاک میروید وبا سوزاندن که طبیعت چوب است بکار گرفته و ساختم و طبعاً ماحصل کار تابلوئی نقاشی بود که مطلوب تر از هر تکنیک دیگر جلوه میکرد .
پس از بازگشت به وطن با تصمیم طرح این تکنیک در کنار دیگر روش های هنرهای تجسمی در دومین و چهارمین نمایشگاه دوسالانه وزارت ارشاد « موزه هنرهای معاصر » شرکت و برای اولین بار با چاپ اثر در کتب منتشره آثار هنرمندان معاصر این تکنیک ” چوبسوز ” به ثبت رسیده و تابلو از طرف موزه هنر های معاصر در سال ۱۳۶۴ خریداری گردید . در آن هنگام نه تنها در ایران بلکه در خارج از کشور این تکنیک به صورت کار نمایشگاهی مطرح نبود و چه در نگارخانه بلکه از شروع به کار اینترنت چنین روشی مشاهده نمیشد . البته لازم به ذکر است هیچکس نمیتواند مدعی مبتکر چوب سوز یا هنر سوخته کاری باشد .
چون همانگونه که قبلاً اشاره شد سوزاندن یا سوختن طبیعت چوب است و قطعاً کسانی بطور اتفاق سهواً یا عمداً با ابزاری مثلاً فلز داغ چوبی را با سلیقه خود سوزانده و نقشی یا طرحی را ساخته باشند ولی مطرح کردن یا احیاناً به عنوان یک تکنیک با ارائه تابلو و کار نمایشگاهی با برگزاری بیش از ۴۶ نمایشگاه در داخل و خارج از کشور توسط اینجانب یک رویداد و اتفاق خوب هنرهای تجسمی بوده است و یکی از خشنودی های اینجانب در عرصه هنر میباشد و خوشحالم از اینکه شاهد رونق این تکنیک در بین علاقمندان و هنرمندان نسل جوان هستم .